Park umiejscowiony między ulicami Głowackiego, Kolejową, Sejmową oraz osiedlem mieszkaniowym przy ul. Drzymały potocznie nazywany Parkiem Kolejowym. Zanim w 1856 roku działkę wykupiło Górnośląskie Ziemstwo Książęce Opole-Racibórz i wybudowało na nim swoja siedzibę, teren był podmokły i pokrywał je las łęgowy. Budynek, dziś już nie istniejący, został spalony w 1945 roku przez Armię Czerwoną. W latach 60-tych ubiegłego wieku ruiny rozebrano, ale pozostawiono drzewa.
Niewątpliwie ozdobą parku są cztery okazy platana klonolistnego, uznane uchwałą Rady Miasta z 1992 roku za pomniki przyrody. Największy z nich liczy sobie około 240 lat i ma 730 cm obwodu, w czym znacznie ustępuje najgrubszemu w Polsce platanowi w Chojnie o obwodzie 950 cm, ale i tak zaliczany jest do najokazalszych w kraju i wymieniany jako najgrubszy w województwie śląskim i na Górnym Śląsku[1][2]. Pozostałe trzy pomnikowe platany liczą sobie kolejno 200, 120 i 120 lat, a ich obwody wynoszą 574, 437 i 420 cm.[1]
Osobliwością przyrodniczą parku jest również dziewięć 200-letnich okazów trzmieliny pospolitej, należących do największych a zarazem najstarszych krzewów tego gatunku rosnących w polskich miastach. Pokrojem przypominają niewielkie drzewka i stanowią pozostałość po dawnym lesie łęgowym rosnącym na tym terenie[2] .